Fotoğraf Çekim Teknikleri

Karanlığın içinden çıkan ışıkların oluşturduğu bir fotoğraf çekimidir gece çekimleri. Yapay ışıklarla aydınlatılmış mimari yapılar, otomobillerin far ve stop lambalarından yansıyan ışık demetleri, ayın üzerimize bıraktığı parlaklık, yıldızların göz alıcı güzelliği gece çekimini ilginç ve güzel kılan örneklerdendir. Gece fotoğrafı çekmek için kesinlikle bir tripota (üç ayak) ya da makinemizi sabitleyebileceğimiz ekipmana ihtiyacımız vardır. Enstantenenin en düşük değerlerinde yapılan çekimler gerek yirmi saniyede gerek saniyenin yarısında gerekse de bulb modunda, yani istediğimiz sürece enstantene perdesini açık tutabileceğimiz modda fotoğraf çekimleri olacaktır. Gece fotoğraflarında ışık yetersizliğinden dolayı mutlaka uzun poz sürelerinin verilmesi gerekir. Eğer uzun poz süresi vermek istemiyorsak, ışığa duyarlı yüksek ISO değerleri (800 veya 1200) kullanılmalıdır. ISO değerini yükseltmemiz noise (gürültü) denilen fotoğraf hatasına neden olur. Fotoğrafın bazı yerlerinde küçük noktalar halinde lekeler görülür.

 

Gece fotoğrafı için en uygun zaman güneşin batışından birkaç saat sonraki zamandır. Daha geç saatlerde gökyüzü gereğinden fazla kararacağından, fotoğraf karemizdeki gökyüzü gereksiz bir boşluk olarak görülebilir. Ayrıca gecenin ilerleyen saatlerinde evlerdeki ışıklar kararacağından, canlı bir şehri ölü bir şehir gibi görüntüleyebilirsiniz.

 

Gece fotoğraflarında meydana gelen ilginç görüntülerden biri de havai fişek gösterilerinde çekilen fotoğraflardır. Havai fişeklerin görüntüsünü yakalayabilmek için makinemizi tripoda yerleştirir, anı kaçırmamak için makineyi (P) otomatik moduna alır ve gösterileri dikkatle izleyerek patlamanın en çok olduğu bölgeye makinemizi döndürerek deklanşöre basarız. Bulb modunda perdeyi uzun süre açık bırakırsak , havai fişeklerin ard arda patlamasıyla ilginç görüntüler elde edilebilir.

 

 

En zor çekimlerin başında gelen gökyüzü fotoğrafçılığına (astrofotoğrafçılık) geldi sıra. Dünyanın kendi etrafında dönmesiyle birlikte, çekilen yıldız fotoğraflarında, uzun süreli perde açıklığında yıldızlar hareket ediyormuş gibi gözükür ve arkalarında hareket yolunun izini bırakır. Yıldızın canlılığı kaybolur. Eğer hareket istemiyorsak, fotoğraf makinesini takip motoruna bağlamamız gerekir. Böylece dakikalarca pozlama yapılsa bile yıldızın netliği bozulmaz, canlılığı kaybolmaz ve gözle göremeyeceğimiz yıldızların hatta bulutsuların bile fotoğrafını çekebiliriz. Fotoğraf makinemizi bir aparat ile teleskopa bağlama imkanımız da var. Bu sayede çok daha uzakları fotoğrafımıza yakınlaştırma imkanı sağlıyabiliriz.

 

Bu anlattıklarım, iz olmadan çekimler içindi ama yıldızların yol izini bırakmış halleri de fotoğrafta güzel duruyor. Yıldız yağmuru gibi durmasını istiyorsak, kadraja belli bi alan gökyüzü belli bir alan dağ, ev gibi bir obje koymalı ve makinemizi yaklaşık 10-15 dakika boyunca pozlamalıyız. ISO değerinin 800’den yukarıda olmamasına özen gösterin yoksa fotoğraf çok gürültülü olur. Ring tarzı fotoğraf için ise kutup yıldızı bulunur ve odak noktası olarak seçilir. Ne kadar çok pozlarsanız o kadar çok tam daire şeklini elde edebilirsiniz. Yaklaşık olarak 30-45 dakika ideal süredir. Fotoğraf çekeceğimiz alanın, olabildiğince ışık almayan, şehrin dışında ve mümkünse yüksek yerlerde olmasına önem gösterilmelidir. Astrofotoğrafçılık sabır, emek ve bol çekim isteyen bir tarzdır (Benim gibi bazıları ring fotoğrafı çekerken uyuyakalabilir).